|start|nu|wijk|art|gadgets|specials|column|vind| HAGAZ!NE PUUR GELUL II Paard - Den Haag 24.2.06 Het Haagse luchtruim is bezwangerd met literatuur. Onze stad barst van de manifestaties met dichters, schrijvers en ander al of niet aankomend of gearriveerd talent. Boekid, Border Kids, Rhythm & Rhymes, Voorwoord, Haganum Festival etc. En dan nu Puur Gelul editie II op initiatief van Boozy. Heftige mellow dance muziek in een overvolle kleine zaal van Het Paard met Jeffrey Huf achter de knoppen; de decibellen gieren door de ruimte en de sfeer zit er al meteen goed in bij de schat ik 150 bezoekers. Samen met Marnix Rueb en een vriend babbel ik wat bij en hoop dat Mariëtte nog komt met Martijn, want ik ben m'n geld vergeten.  Onder bijna theatrale muziek doet Jeroen Vos, als eerste perfomer zijn intrede. Sinds zijn laatste publicatie komt hij niet meer bij zijn moeder. Ook pa denkt dat de verhalen van Jeroen hemzelf betreffen en hij biedt zijn zoon zelfs een sigaret aan. Maar Pa: die 'ik-persoon is niet Jeroen, maar gewoon één van zijn 'ik's'! Literatuur weet je wel'. Dat doet me denken aan mijn eigen thuissituatie toen mijn vader nog leefde en ik hem een van mijn eerste 'stoere stukken' liet lezen. Hij vond het niks: 'Dat ben jij niet', was zijn voor mij in die tijd vernietigende oordeel. Sterkte Jeroen, mocht je het nodig hebben.! Karel Kanits heeft koken en seks als items gekozen. Hij treedt niet alleen op: hij heeft als partner een mensenschedel in zijn hand die hij af en toe mee laat praten. Knap werk van dit lid van 'de 4 van Den Haag' is het vermogen een groot deel van zijn repertoire uit zijn (eigen) blote hoofd te doen. Pas later, onder het toeziend oog van zijn waarschijnlijk op het Scheveningse strand opgegraven Duitse schedel grijpt hij een papiertje erbij. Maar brandt dan ook pas echt goed los. In steeds sneller staccato komen de meest gruwelijke combinaties lichaamsdelen voorbij en tips voor de Multifunctionele Uitvaart Faciliteit. Leon Verdonschot is popjournalist voor Nieuwe Revu en de Groene Amsterdammer en presentator bij KinkFM. Hij draagt voor uit zijn boek Hart tegen Hart en over situaties die hij meemaakt, zoals met Frans Bauer en Peter Pan's Speedrock band, Jacques Herb en anderen. De Rotterdamse columnist Hugo Borst bedankt Boozy voor zijn uitnodiging voor deze tweede Puur Gelul. Hij heeft voor deze gelegenheid een Sparta-shirt aangetrokken. Hij houdt van confrontatie zal ik maar zeggen met een groot aantal ADO-fans in de zaal. Weer totaal anders qua presentatie daalt hij eerst heel relaxed af in de voetbalwereld. Daarna komt het meer in de richting van 'Puur Gelul'. De 'wallen van Van mierlo waar je stadsrechten op kunt aanvragen' blijven mij bij. En uiteraard '13,5 cm' een complete verhandeling van het meten en de maten van het mannelijke geslachtsdeel van Ronald Giphart onder meer. Een vriendin sprak hem eens aan over de reden waarom het uit was gegaan met een vriend: een penis die kort en dik is (maat jampot) die er steeds uitfloept. Zij kon er niks mee. Borst's visie: 'Het is net als met vissen. Als ze onder de maat zijn dan gooi je ze ook terug.'  In de korte pauze opereert Kanaal7.com tussen het publiek door.  Door het 'overvolle programma' ben ik verrast dat Boozy ook zelf optreedt omdat hij ook al in Puur Gelul I voordroeg, evenals Kanits. Maar de zaal is er niet minder enthousiast over. Sterker nog; bijna elke uitspraak in ultiem Haags, scoort gelach of geklap. Hij wenst geen autovrije maar een kindervrije Vinexwijk en maakt op zijn motorkap kennis met zijn buren. En hij heeft het over zijn schijthuisbelevenissen, die volgens mij zijn aangemoedigd door het onvergetelijke onderwerp van Koot en Bie: het 'kampioenschap figuur- en krachtpoepen' waarin de Bulgaren zo hoog scoren. Er is een nieuw item in de programmering: nieuw talent. Wie in de zaal wil naar voren komen om zijn gedicht voor te dragen of iets dat hij of zij geschreven heeft … En warempel staat er een 'dame in blauw' op om een liefdesgedicht voor te dragen dat door mij absoluut niet begrepen wordt. Maar zij is dan ook lid van een schrijversclubje. Reacties van Boozy en Kanits blijven dan ook uit, want hier valt ook niets op te zeggen dan dat het dapper is om dit voor te dragen. En nu gaat zij warempel ook nog haar medeleden uitdagen het podium op te komen. Gelukkig blijft dat uit.  Plots flitst wel een jongeling langs mij heen het podium op. Verrek, het is mijn schoonzoon in spé Martijn. Met zijn biertje in zijn hand ploft hij op de gemakkelijke sofa naast Kanits neer en werpt een bijna eenregelig gedicht de zaal in. Iets van een pen in een oogbal. Nog voor Boozy en Kanits weten wat er gebeurt, is hij ook weer verdwenen. Gejoel uit de zaal. Dat vraagt om meer denkt Huf en tuigt met loopmicrofoon achter zijn kansel vandaan en spreekt de zaal nu toch wel streng toe. En als hij mij aankijkt zegt hij: ‘Heb je nu echt niks te vertellen?’ Je moest eens weten ...  Rotterdamse Carrie spreekt heel moederlijk over een Christelijke verering die gepaard gaat met Guchi-zonnebrillen en naaldhakken, dat absoluut niet kan. En over het nieuwe fitness gebeuren, 'spinning; fietsen op een hometrainer en je komt geen centimeter vooruit. En dan die afgrijselijke deegrolbillen'. En meneer Fietsslot (Axa). De moedermelksticker op het flesje dat zij haar kind geeft dient om het niet jaloers te maken op kinderen die wel moedermelk krijgen. Dan stapt ze over op de actualiteit. Over die doorgeschoten LPF-dame die in een regeling wil zien waarin de overheid in bijzondere persoonlijke omstandigheden over abortus gaat beslissen. Dat ze gek wordt van de inlegkruisjesreclames en ze graag een Libressevlag wil vertrappen en verbranden. De USB-stick vergelijkt ze met het mannelijk lid: zo'n klein dingetje dat een hoop ellende kan veroorzaken. En dan dat onderzoek waaruit naar voren kwam dat op stropdassen ontelbare soorten bacterieën blijken te huizen. Jozias van Aartsen gaat ze dan toch iets anders beoordelen. En speciaal tot de mannelijke bezoekers heeft ze weer zo'n moederlijk advies: als we ons lid wassen moeten we goed 'onder de randjes poetsen' om niet voor ellende te zorgen bij de vrouwen.  Ronald Giphart gaat in op onderwerpen die eerder deze avond langskwamen. Zoals over de vergelijking van de lidgrootte van Keith Richards en Mick Jagger en nog meer personen als Mini en Maxi, Peppie en Kokkie en uiteraard Hugo Borst. De vrouwen in de zaal worden daarbij steeds uitgenodigd hardop te kiezen. Zijn belevenissen als portier bij een ziekenhuis leveren de leukste anecdotes op. Zoals de verdwenen vibrator in de endeldarm van een man waarbij Giphart heel beeldend voordoet hoe dat loopt. En hoe toepasselijk is niet de titel Puur Gelul voor zijn ervaringen met een vriend op bezoek op een etage van een giechelend meisje. Naarmate de avond in het verhaal vordert en het dus ook al licht begint te worden, drinken zij gedrieën steeds meer Oranjebitter. Zelfs zoveel dat zij het avontuur van triosex aandurven. De afsluiting van dit sexuele experiment is min of meer treffend voor Puur Gelul: over de rug van het meisje geven Giphart en zijn vriend elkaar een hand; geen hi five, maar gewoon een ferme hand.  Als ik het Paard uitloop zie ik Kanaal7.com nog zijn eindshot schieten: nu dus allemaal op video terug te zien in De Handdoek.  En zaterdag 4 maart 2006 natuurlijk allemaal naar Rhythm & Rhymes. |start|nu|wijk|art|gadgets|specials|column|vind| Kritisch Haags, kunst, roddels en gadgets  Hagaz!ne: altijd wat nieuws! ook bijblijven?