HAGAZ!NE HOOGTIJ #5
Haagse Rondgang gezien vanaf een atb
vrijdag 26 januari 2007
Den Haag - CentrumHet regent licht als ik door de winkelruit van 1646 aan de Boekhorststraat 125 kijk waar ik een sprankelend videobeeld zie van dansende
elementen. Ervoor op de grond een luchtkussen in de Nederlandse driekleur. Dit moet deel uitmaken van de Haagse Culturele Rondgang Hoogtij #5. Reden genoeg om van mijn atb te stappen en een kijkje binnen te nemen. Galerie 1646 is op het luchtkussen en enkele bezoekers na geheel wit. Boven hoor ik geroezemoes. Dat hoort er ook bij volgens de rastaman die met een Schot staat te praten. Ik beklim de spierwitte trap om in een eveneens spierwitte ruimte te komen waar jonge mensen druk met elkaar staan te praten onder het genot van een blowtje of een drankje. Aan de muur keurig in formatie het kunstwerk 'Pillow': dameskopjes op kussens gefotografeerd op Polaroid. Het is van dezelfde maakster als 'Spezies', de video met het luchtkussen ervoor op de begane grond. Als ik weer beneden ben en ik
wat aantekeningen sta te maken komen enkele bezoekers ook de trap af en ontdekken dan pas het luchtkussen waar zij na hun schoenen te hebben uitgedaan enthousiast schreeuwend op springen. Ik schiet er meteen een video van want nu wordt het tezamen kunst.
In Gum zie ik een videoinstallatie met een hand met een afrollend klosje handzijde erin waarvan het eind is bevestigd aan een bankje. Ik wil wel weten wat ik aan de muur zie en spreek hierover met Oostenrijkse Magdalena Pilko. Zij probeert
met haar beelden verwachtingen aan de kijker te ontlokken waarvan het maar de vraag is of ze ook zouden gaan plaats hebben toen de foto gemaakt werd. Zoals de auto met een glazen plaat verticaal op het dak voor een garage: rijdt hij er naar binnen of niet? En het squashballetje dat op dezelfde plek is terug te vinden op vier foto's met andere posities van de personen er omheen. Hier kom ik ook de Japanners tegen die zo spontaan op de video staan te springen in 1646. Mijn volgende stop is Zaal 5 van Filmhuis Den Haag
waar Life24 de wereld afwisselend in nieuws- en webcambeelden in één internetbeeld is gevangen. Elke 5 minuten wisselen de beelden af dat te volgen is op art.joeyvandijk.nl. Nog elke avond van 6 tot 10 uur te volgen op een gigantisch groot doek in Zaal 5 van Filmhuis Den Haag. Als ik mijn atb ophaal van de beugel bij het IJspaleis, komen er tientallen mensen naar buiten. Daar is de Dogtroep actief met Loket 25, maar die krijgen al genoeg aandacht. Op naar De Illusie de plek waar het Kernteam van de voormalige Digitale Hofstad maandelijks bij Richard te gast was. Flarden van experimentele muziek waaien mij tegemoet als ik mijn atb binnenop slot zet. Als ik de eerste zaal
binnenga zie ik in de hoek gifgroene kakkerlakken die gefixeerd uit een bak komen en op een plastic doosje klimmen waaruit elektronische kakkerlakgeluiden uitkomen. 'Mind your insect' by Gloribel Hernandez en haar 'cubanate' Rick.Ik wil wel weten waar de Jane, Jane, Jane & the Jane Janes voor staan. Daar kom ik al snel achter als ik op de clowneske muziek afga die ik achterin
de gang hoor. De verwachting dat daar vrouwen zullen zitten, komt niet uit. Daar zit tussen een
bonte verzameling 'spullûh van vroegâh' een drietal muzikanten met een masker op muziek te maken. Even lijkt het alsof ieder voor zich aan het musiceren is maar als je goed luistert is het toch een harmonisch geheel.
Vooral de drummer slaat op zijn trommels dat het een lust is. Een op lucht aangedreven soort handorgeltje wisselt hij af met zijn fanatiek gedrum. Over publiek heeft JJJ&the JJ's niet te
klagen. De voor deze gelegenheid opgestelde tribune is bezet met enthousiaste toehoorders. Aangemoedigd door deze groupies loopt de band de val in van een nog niet eerder samen gespeeld nummer. Ieder verbaast zich over de toch nog goede afloop. Leuk stel waar we beslist meer van gaan horen en vooral zien.Terug naar de vorige zaal, passeer ik de donkere ruimte van Het Archief. Daar staan in het duister waarempel mensen te praten. En boven in de stalen constructie hoor ik nog meer mensen.
Dan zie ik een bekend gezicht namelijk dat van Marieke Klos waarvoor Napaku bij haar eerste installatie in de Fietsenstalling Sonata Klossa speelde. Deze keer is Marieke die tegenwoordig bij Stroom werkt uitgenodigd de ruimte met haar creatieve gedachtenspinsels te vullen omdat er een gat in de programmering was gevallen. 'They
Only Come Out at Night' noemt zij haar 'site specific'. Vandaar de duistere omgeving waar op alle etages rode wormvormige aanhangsels tevoorschijn komen. Het kunstwerk bestaat dus maar voor één dag waar Marieke ruim een week aan gewerkt heeft. Zij doet daarmee haar achternaam eer aan.Terug naar de eerste zaal waar nu geluiden van synthesizers zijn te horen. De apparatuur op de
grond behoort toe aan Tarr (voor deze avond) dat ook op internet is terug te vinden. Een gitarist en een zangeres voegen zich toe aan het geluid en Maarten Luysterburg (what's in a name?) combineert dit met beeld
tot een symfonische kakafonie. Dit soort experimentele elektronische improvisaties - vooral met beeld - vragen veel van je inlevingsvermogen. Zij brengen je in een geestestoestand waarin je niet meer weet of je het nog trekt of dat je op moet stappen. Maar de donkere zangeres die oergeluiden in de microfoon werkt, blijft intrigeren. Op een gegeven moment is het bijna niet meer te harden om dan toch weer langzaam terug te komen in harmonie. Ervaar zelf een stukje Tarr op klitink.com en natuurlijk op deze video. En zo vind ik het weer welletjes voor deze zaterdagavond en de hoogste tijd om Hoogtij #5 van de Haagse Rondgang te verlaten.
|start|nu|wijk|art|gadgets|specials|column|vind|
Kritisch Haags, kunst, roddels en gadgets
Hagaz!ne: altijd wat nieuws!
