HAGAZ!NE
Kim de Ruysscher
in
Ateliercomplex De Besturing
zaterdag 19 mei 2007 - Den Haag
Het kunstleven broeit en bloeit de laatste tijd in het Laakhavengebied. Allerlei min of meer kunstzinnige projecten zien het licht in het voormalige industriegebied. Zoals vandaag weer het Ateliercomplex De Besturing dat met de bezichtiging van de ateliers en een feest behoorlijk de aandacht vraagt!
Zo wandelend door de vele ruimtes ontmoet ik er Marieke Klos, die er nu een eigen atelier heeft en er meteen een typisch Klos-design aan heeft gegeven. Omdat ik laat ben zijn enkele deuren van kunstenaars al gesloten. Als ik terugloop zie ik een wel heel vreemd beeld van pratende mensen die verhoogd in de enorme hal in een glazen ruimte staan. Eerst vastleggen denk ik dan om daarna te vragen wat ik fotgrafeer.
Het blijkt het kantoortje van Kim de Ruysscher een Belgisch kunstenaar die hier zijn domicilie heeft gevonden na jaren in Italie te hebben doorgebracht. Zijn vriendin Anke doet in eerste instantie het woord omdat hij met gasten in gesprek is. Zij leidt mij rond in de volgens mij lege ruimte van het atelier. Maar op de plattegrond die ik van haar krijg, staan nummers waarvan ik in eerste instantie denk dat de werken nog moeten worden opgehangen of neergezet.Maar als wij op nummer 2 op de plattegrond aflopen begint zij toch te praten over het kunstwerk alsof het er staat of hangt en ik zie echt alleen maar een vuile wasbak met een
handdoek ernaast. Totdat ik de handdoek aanraak! Hij blijkt van marmer te zijn! Ik ben verbijsterd omdat ik tot dan toe altijd dacht dat marmer uiterst voorzichtig met kabels uit de bergen wordt gezaagd. Dus hoe je zulke natuurgetrouwe ronde vormen in marmer kunt realiseren is mij een raadsel.Dan begrijp ik opeens hoe ik in deze ruimte naar kunst op zoek moet en ik zie een soort plunjezak
of matras liggen; van kalksteen (goed dat ik er niet speels een schop tegen geef) en verderop een envelopje in de vensterbank staan; van marmer. Dus dat doet Kim de Ruysscher. Maar niet alleen in marmer maar ook in kalksteen en zelfs in stro (!). Een foto toont het werk Nomadspace. Wat een picknickkleed lijkt, blijkt een inmiddels verdwenen kunstwerk te zijn van 30 bij 20 meter! Dus een mens is bij dit kunstwerk maar een klein poppetje maakt Anke mij duidelijk.
Als ik mij ook in die vreemde glazen ruimte op hoogte begeef, staan er wat tassen van gasten boven aan de trap zie ik. Maar ook deze zwarte laktas, grijze rugzak en witte handtas ... inderdaad, van marmer. Ik geloof het pas als ik ze aanraak, zo echt.
Al vanaf zijn derde jaar probeert Kim kristallen uit steen uit de bedding van een riviertje te halen om iets te vinden en vervaardigt zijn eerste kunstwerk: een kandelaar. Hij vertelt: 'Vanaf mijn derde ben ik al aan het onderzoeken. Ik ben spelenderwijs vertrouwd geraakt met kubisme, realisme, expressionisme zonder dat ik het in de gaten had. Met academische opleidingen heb ik verder geleerd.' Hoe is hij in Italië beland? 'In Italie leeft men in een ander ritme dan in het jachtige westen. De Italianen en ook de andere zuidelijke landen zien de lust van het leven in die ik nodig heb. Elke dag 4 uur pauze waarin je jezelf kunt ontplooien terwijl hier de werktijden de complete dag beslaan waarna men vermoeid achter de tv in slaap valt. Alles aan creativiteit en ideeën wordt in de vakantie gepropt.'De atelierruimte in de oude frabriekshal heeft de juiste attributen om de zware kunstwerken te plaatsen zowel voor bewerking als voor transport. De takel in het atelier is daar onder meer het zichtbare bewijs van.
Op dat moment komt een gaste binnen die zelf wel geschilderd lijkt te zijn. Het is Jelena uit Servië die aan de Koninklijke Academie studeert. Als ik vraag of zij zichzelf als kunstwerk promoot, ontkent zij dat. Maar zij geeft wel toe de kunst van het schilderen op zichzelf toe te passen. En dat is duidelijk te zien met haar groene haarlok, rode en blauwe schoen en een keur aan kleuren in haar kleding.Dan vragen ruige punkmuziek mijn aandacht. Buiten op de kade langs het inmiddels zwarte water worden de vuurpotten opgestookt. Ik heb de film helaas niet gezien. Maar dat maken
The Haarlemmermeer Sound Catchers helemaal goed. Zij zorgen voor beeld en geluid dat ik zelden zie of hoor. Maar de bezoekers die van de vistafel hebben genoten, genieten opnieuw. Tijd om mijn atb op te zoeken die mij trouw van 'het veen' naar 'het zand' brengt.
Ateliercomplex De Besturing
Saturnusstraat 91
2516 AG Den Haag
www.debesturing.nl
info@debesturing.nl
|start|nu|wijk|art|gadgets|specials|column|vind|
Kritisch Haags, kunst, roddels en gadgets
Hagaz!ne: altijd wat nieuws!
