NIEK'S COLUMN Logees Ik wist dat konijntjes best slim kunnen zijn. Maar Wolf is echt het slimste konijn dat ik ken. Lida heeft hem al Houdini genoemd omdat hij steeds weer weet te ontsnappen. De herrie die die twee maken is nog het beste te vergelijken met een timmerwerkplaats. Gelukkig wel met beperkte werktijden ’s ochtends vroeg en ’s avonds laat een paar uur. Vosje en Wolf zijn een weekje op visite omdat  de baasjes Mariëtte en Mark op Kos in Griekenland zitten. Het zijn dwergkonijntjes, allebei vrouwtjes; zo schattig om te zien. Dat ze allebei van het vrouwelijke geslacht zijn, weten ze eigenlijk zelf ook pas sinds ze ‘geholpen’ zijn. Vóór die tijd speelden ze herhaaldelijk ‘vader en moedertje’ boven op elkaar.  Vosje is bruin en Wolfje grijs. Vosje is het tutje van de twee maar wel de grootste herriemaker. Als zij met grote slagen de geperste houtkorrels tegen de wanden van de kooi aan schiet, maar liever nog er overheen, dan heeft zij het pas echt naar haar zin. Wanneer wij dan ’s ochtends beneden komen is het laminaat in een straal van 4 meter rond de kooi bedekt met een mengeling van voer, houtpulp en genoemde korrels. Vegen maar … Wij vinden het niks, beesten in een kooi, ook al is die nog zo groot. En zij vinden het blijkbaar ook niks. Al snel bedenkt Lida extra leefruimte voor de twee in de vorm van een aan de kooi vast te maken hekwerkje dat heel handig van losse delen in elkaar is te zetten en onbeperkt uitbreidbaar is. Nu kan het deurtje van de kooi open blijven en hebben Vosje en Wolfje wat meer bewegingsvrijheid.  Maar konijntjes kunnen springen en Wolfje, wel heel hoog. Hij springt herhaaldelijk over het hekje pardoes op de kooi en is dan vrij; als wij niet ingrijpen. Ik span over de ren heen aan de kant van de kooi een touwtje. Dat houdt Houdini een tijdje op de grond. Maar zij staat zo vaak op haar achterpootjes naar boven te turen dat het niet lang duurt of … Jawel hoor, tussen de touwtjes door is Houdini weer op de kooi beland. En ongevoelig voor haar prestatie zet ik haar weer terug op het laminaat. Gaas aan de bovenkant zou een oplossing kunnen zijn, maar een rol van vijftien euro dat gaat mij wat te ver. Een stuk horrengaas van 120 x 120 cm. is een prima alternatief. Ik zet  het vast met de pinnen waarmee het hekwerkje aan elkaar zit. Dat moet toch voldoende zijn … Not! Ik ben nog niet terug op mijn plaats of Houdini is tussen het horrengaas en het hekwerkje door op de kooi gesprongen. Daar zit zij mij triomfantelijk aan te kijken. Om de tien centimeter met ijzerdraad vastzetten blijkt de oplossing te zijn.  Houdini gaat ondertussen op de begane grond verder met het bewerken van de omrastering. Zij knabbelt en knabbelt, graaft en tilt het hekje regelmatig een stukje op. Het lijkt wel of  ‘tutje’ klaar zit om er onderdoor te gaan. Dat is ze nog niet gelukt. Maar ze zijn daar constant  mee bezig dus dat kan niet lang meer duren.  ‘We moeten iets zwaars aan het hekje hangen’, bedenkt Lida. En kordaat als zij is, gaat zij op stap voor knikkerzakken. Daar moet dan iets zwaars in komen. Binnen no time is zij terug met vier blauwe design knikkerzakken van Disney. Ik stop er vier bakstenen in en Lida hangt ze op. Het staat niet eens gek. Het lijkt een beetje op een mini kermisattractie. Maar ze krijgen het hekwerkje niet meer van de grond …  Durven wij wel, als grote mensen tegen die schattige konijntjes?  Niek Eerder verschenen columns Écht niet te filmen! in druk verschenen en te koop  in de betere boekhandel Zie ook www.de4vandenhaag.nl |start|nu|wijk|kunst|gadgets|specials|columns|vind| Kritisch Haags, online beelden, kunst en cultuur, roddels, gadgets and ideas  HAGAZ!NE: altijd wat nieuws! keep in touch