Schijt aan het strand

De Duitse abortuswetgeving is streng, maar staat acute afdrijving toe als de ongeboren vrucht over gevoel voor humor blijkt te beschikken. Maar je moet toch over een behoorlijke dosis humor beschikken als je als Duitser jezelf veroordeelt tot een vakantie in Nederland. Dat parkeerterrein aan de Noordzee, waar je met de nek wordt aangekeken als je je uitdrukt in umlauten en derde naamvallen. En waar het woord ‘mof’ zowel staat voor Duitser, als voor een verloopstuk in een schijtpijpleiding…
Zelf weten we niet hoe gauw we ‘s zomers uit onze geasfalteerde moerasdelta weg moeten vluchten, maar juist dan maken de Helmutjes en de Wolfgangetjes zich serieus op voor een uitgesproken kutvakantie in Nederland. 
Waar ze zich desondanks uitstekend schijnen te vermaken aan onze stranden. Met name in Scheveningen, waar in de zomermaanden de Mercedessen en BMW’s bumper aan bumper staan geparkeerd. 
En die Scheveningers hebben toch al zo weinig ruimte. Hun hele hebben en houwen speelt zich af op die lullige twee vierkante kilometer. Eigenzinnig ook, want ze hebben de rest van Nederland helemaal nergens voor nodig. Tja, Scheveningers… Een volk, zeg maar, dat al een routeplanner en een blindengeleidehond nodig heeft als ze met lijn 11 richting Den Haag een halte te ver doorrijden. Een volk dat al heimwee krijgt als ze vanaf de vuurtoren te lang naar Den Haag kijken.
Ik heb Scheveningers nooit zo goed begrepen. De mannen willen allemaal de zee op. Onbegrijpelijk, want de vrouwen ogen bijna zonder uitzondering strak, blond en hebben benen tot in de nek. En de moeders van die vrouwen ook, al hebben die daarvoor wel menige ‘liftvakantie’ bij dokter Schumacher door moeten brengen. Uiteindelijk ....
 

© Karel Kanits

<terug