|
Schijt aan het strand
De Duitse abortuswetgeving is streng,
maar staat acute afdrijving toe als de ongeboren vrucht over gevoel voor
humor blijkt te beschikken. Maar je moet toch over een behoorlijke dosis
humor beschikken als je als Duitser jezelf veroordeelt tot een vakantie
in Nederland. Dat parkeerterrein aan de Noordzee, waar je met de nek wordt
aangekeken als je je uitdrukt in umlauten en derde naamvallen. En waar
het woord ‘mof’ zowel staat voor Duitser, als voor een verloopstuk in een
schijtpijpleiding…
Zelf weten we niet hoe gauw we ‘s zomers
uit onze geasfalteerde moerasdelta weg moeten vluchten, maar juist dan
maken de Helmutjes en de Wolfgangetjes zich serieus op voor een uitgesproken
kutvakantie in Nederland.
Waar ze zich desondanks uitstekend
schijnen te vermaken aan onze stranden. Met name in Scheveningen, waar
in de zomermaanden de Mercedessen en BMW’s bumper aan bumper staan geparkeerd.
En die Scheveningers hebben toch al
zo weinig ruimte. Hun hele hebben en houwen speelt zich af op die lullige
twee vierkante kilometer. Eigenzinnig ook, want ze hebben de rest van Nederland
helemaal nergens voor nodig. Tja, Scheveningers… Een volk, zeg maar, dat
al een routeplanner en een blindengeleidehond nodig heeft als ze met lijn
11 richting Den Haag een halte te ver doorrijden. Een volk dat al heimwee
krijgt als ze vanaf de vuurtoren te lang naar Den Haag kijken.
Ik heb Scheveningers nooit zo goed
begrepen. De mannen willen allemaal de zee op. Onbegrijpelijk, want de
vrouwen ogen bijna zonder uitzondering strak, blond en hebben benen tot
in de nek. En de moeders van die vrouwen ook, al hebben die daarvoor wel
menige ‘liftvakantie’ bij dokter Schumacher door moeten brengen. Uiteindelijk
....
© Karel Kanits
<terug
|